Exercicio de escritura 1: o calcetín vermello

Esta primeira entrada vai ser un intento de realizar o primeiro dos exercicios que se propoñen neste blog.

O exercicio consiste no seguinte: plantéxasenos a premisa "Pasouse unha hora buscando o calcetín vermello" e temos que enunciar 5 motivos que expliquen esta frase e esbozar 5 personaxes que a poidan protagonizar. Comecemos!

5 motivos que expliquen a frase:

  1.  O calcetín vermello tiña valor emocional para o protagonista
  2.  O calcetín formaba parte dun disfraz no que o protagonista necesitaba enfundarse
  3.  A mascota do protagonista é un pouco traviesita e róuballe prendas de roupa



5 personaxes que a poidan protagonizar

  1.  Óscar, un neno pequeno
  2.  Un paiaso que fai malabares nun semáforo (Laura wfff askjdasldjasl)
  3.  Unha rapaza ao borde  do mental-breakdown (can relate jasidjasjdajkda)


Pasouse unha hora buscando o calcetín vermello. A súa vida estaba feita un desastre. A pila de roupa sucia que constituía o seu armario podía confirmalo. Nin a parella do único calcetín que tiña limpio podía encontrar.

Sentouse na cama -que aínda estaba desfeita, a pesar de ser xa as 5 da tarde-, derrotada. Fundiu a cara entre as mans e comezou a chorar. Non polo calcetín, non polo desastre, sinon polo peso que constituía a súa propia existencia. Simplemente chorou. Chorar convertírase nun mal hábito que a levaba acompañando desde fai uns meses.

Cando despertou doíalle a cabeza. Podía ver a través das rendixas da persiona que xa se puxera o sol. Foi entón cando recordou que volvera deixar plantada a súa amiga. Suspirou.

e quero seguir escribindo pero a presión do peito estame aprisionando a min ahora mesmo. Ata as tarefas máis sinxelas me costan e non debería intentar plasmar iso nos meus personaxes porque me afecta profundamente. Supoño que este primeiro intento de escritura constitúe un fracaso, igual nun futuro o volvo retormar. Non o sei. Agora mesmo tópome moi mal e non quero seguir intentándoo.


Comentarios

Publicar un comentario

Entradas populares de este blog

presentación e propósito

 Supoño que isto vai ser un simple rincón de basura no que baleirar a miña mente e abstraerme cando máis o necesite, como é o caso agora mesmo.  Non creo que vaia ter un propósito definido. Por ahora quero enfocalo a realizar exercicios de escritura con ánimo de poder traballar na única ferramenta que me axuda a levar a realidade. Pero -como todo o que empezo- se non o acabo abandonando, acabarase perdendo o propósito inicial e derivando en calquera outra cousa que tamén me durará dous días ata que a cambie por outra. Non sei se isto é sinal de fracaso ou simplemente é así como funcionamos a maioría dos seres humanos. O certo é que prefiero non pensalo. Bloqueo eses pensamentos e simplemente déixome somerxir pola que sea a distracción do momento. Espero que esto se convirta nunha especia de caderno de bitácora da miña xornada no mundo da escritura, e que -se hai alguén aí- me acompañe nel. Laura.
Leer más